Od Sabriny

- Sorui! Gdzie ty byłaś! Nawet nie wiesz jak się o ciebie martwiłam! - mówiąc to przytuliłam tygrysiątko.

- W porządku mamo. To jest Her , jest bardzo miły.

Spojrzałam na wielkiego smoka , który uśmiechnął się.

Odepchnęłam Sorui na bok i zajęłam pozycję obronną.

- Nie mamo stój! On jest dobry. Odprowadził mnie.

Gad pochylił głowę na znak uległości.

- O , wybacz. - podeszłam do stworzenia.

- Nic nie szkodzi. Na razie Sorui. - smok odleciał.

Spojrzałam na samiczkę.

- Dlaczego ode szłaś?! Wiesz jak się martwiłam?! - zaczęłam krzyczeć.

Na mordce tygrysiątka malowało się przerażenie.

Widziałam w jej oczach smutek i strach.

- Przepraszam cię , ale nie darowałabym sobie gdyby coś ci się stało. - przytuliłam Sorui. - Ale obiecaj , że nie będziesz tak znikać bez uprzedzenia.

- Obiecuje , przepraszam mamo.

Do jaskini przybiegł zdyszany Spirit.

<Co się stało?>