Od Kiary do Sabriny

- Nie to, że was śledziłam!!! - zaprzeczałam - ale wiesz... Ładna z was parka.
- Nie przesadzaj, jesteśmy tylko przyjaciółmi. - powiedziała przyjaciółka.
- Zawsze wiedziałam, że jestem dobrą swatką. - oznajmiłam ze śmiechem - no więc jak było?
- Było cudownie! Oglądaliśmy zachód słońca i kąpaliśmy się w wodzie. - a tak na marginesie, to jak nas znalazłaś? Byliśmy przecież niewidzialni!
- Szłam po śladach, a co nie wolno?
Sabrina roześmiała się i poszła do domu. Ja uczyniłam to samo.